Beyond The Horizon

İlk okul yıllarındaydım sanırım... Başlarında... Salacak sahilinin sırtlarındaydı doğduğum ev. Muhteşem bir deniz manzaramız vardı. O zaman tüm evler nerede ise müstakil bahçeli evlerdi. Apartmanlar yeni yeni yükseliyordu çevremizde. Bizim de kocaman bir bahçemiz vardı...Yazları sadece kavun ve karpuz satın alırdık...Tüm sebze meyve gereksinimimizi karşılayabiliyorduk bahçemizden...Bir de çiçek bahçemiz vardı her bahar benim "bahara" a hazırladığım. Benim için kutsal bir ritüeldi bu sanki...Bütün bir gün tek tek her ağaca ve çiçeğe dokunmak, konuşmak... Bahçemizin ilerisinde bir de boş arazi vardı. Topraktan yaklaşık 500-600 m2 bir alan...Tüm mahalle çocukları orada oyunlar oynardık. Orası bizim "buluşma" mekanımızdı...Bizimdi o alan ! Bir gün oyuna çıktığımızda şok olduk. Oyun alanımıza dozer sokulmuş ve koca koca delikler açtırılmıştı. Birisi bizim orada oynamamızı istemiyordu. Belki gürültü yapıyorduk, toz oluyordu bilemiyorum. Arazinin yanında bir gecekondu ...

“For me, this is just another day, so busy and so far away from what I truly want to be,“ said the young man, his heart as lonely as a desert. It was late and his head was aching ferociously. He only wanted to sleep . . . to forget his loneliness and his pain. In a dream that night, he saw himself in a lonely desert. It was night and there was a full moon. He was naked inside an empty house. The young man watched the desert turning into a golden sea as he was transfixed by the windows of the house. After some time, he heard a mysterious sound. He first assumed that it was the sound of his own heart beating in the silence . Then, seeing a light coming closer and closer from afar, he realised the sound was the sound of a rampant running horse. When the light came closer, the image grew into a true picture. A woman with ivory skin on a white unicorn was approaching. The naked woman had long golden hair flowing in the wind. A white wolf pack was following her. When the woman arr...

Okullar kapanır kapanmaz ben de kendime üç günlük bir tatil verdim...Trene atlayıp Ankara'ya yakın bir arkadaşımın yanına gittim... İşte Ankara'da tanıştığım çok özel birini tanıtmak istiyorum sizlere... O bir otistik erkek çocuk annesi...İçimizden biri...Adı Candan Dilek Solak... 1968 Ankara doğumlu.Hacettepe Üniversitesi'nde Matematik okumuş. Çok çok severek okumuş bu bölümü. Ben de matematik aşığı biri olarak çok iyi anlıyorum Dilek'i... Şu anda bir lisede matematik öğretmenliği yapıyor. ''Kişiliğime uygun bir meslek bu ''diyor...Bunu söylerken yüzüne yayılan kocaman gülümsemeden söylediğine yürekten inandığını anlıyorsunuz... 1993 yılında evlenmiş Dilek. Eşi tıp doktoru.Özellikle eşinin mesleğinin altını çizmemi rica etti.1995 yılında oğlu Can Berk Özbek doğuyor. Çok mutlu oluyor Dilek oğlunun varlığı ile...Ancak Berk bir buçuk yaşına gelince Dilek Berk'in "farklı" bir çocuk olduğunu anlıyor. Berk göz teması kurmaktan çeki...

Few weeks ago I watched the last Caribbean Pirates film named "Pirates of the Caribbean, On Stranger Tides" PIRATES OF THE CARIBBEAN ON STRANGER TIDES Honestly speaking ,I was so curious to see how they treated the mermaid phenomen... As you can see my blog name is even given after a mermaid...The Blue mermaid... Since few years I have been working on ''mermaid'' phenomen via my poetry , stories and so on... I want to share below information I got from a site named www.changingminds.org about Jung's Archetypes ... Psychologist Carl Gustav Jung described several archetypes that are based in the observation of differing but repeating patterns of thought and action that re-appear time and again across people, countries and continents. Jung's main archetypes are not 'types' in the way that each person may be classified as one or the other. Rather, we each have all basic archetypes within us. He listed four main forms of archetypes: ...

Oğullarımın ilk karma sergilerinden görüntüler... Gerçekten inanılmaz eğlenceli bir gündü...Lezzetli ikramların yanısıra atölye sahibemizin büyük kızı Katre'nin hoş tınılarla dolu piyano konseri ayrı bir keyifti doğrusu... İşte Nirancan Thorat ve eserleri... Ozan Thorat 'ın eserleri... Ve minik piyanistimiz Ozan... Efe Ecer inanılmaz güzellik ve yaratıcılıktaki eserleri ile serginin önemli bir ismi idi... Atölye sahibemiz Sevda'nın minik kızı Duru Sarman 'nın eserleri olan iki maske sanki neşe saçıyordu ortama...Hani atölyede büyüyen Duru'dan bahsediyorum. O şimdi 4 yaşında... İşte genç piyanistimiz...Yarı zamanlı konservatuar öğrencisi ve 12 yaşında ışıltılı bir genç kız Katre Sarman . İki sanatçı eserleri ile ilgili sohbet ediyor...Bu benim yazdığım bir yorum değil.Gerçekten parçaları üzerine ne oldukları, nasıl yaptıkları ve bir sonraki çalışmalarında neler yapmak istediklerini konuşuyorlardı...İnanılmaz beslendiklerini hissettim birbir...