Doğadaki Son Çocuk
Bu kitabı erkek kardeşim önerdi...Bir kaç senedir permakültür ve organik üretim ile ilgileniyor. İlgisi artık bir yaşam şekli olmak üzere ve de çok heyecan duyuyorum onun adına. Tübitak yayınlarından çıkmış kitap. 472 sayfa ve 9 TL . Çocukluğumu hatırladım bir an kitabın kapağındaki bu fotoğrafı görünce. Ben de bir şeylerin üzerinde hızlıca yürüyerek dengede kalma oyununu pek severdim. Meyve ağaçları ile dolu bir bahçede geçti çocukluğumuz bizim. Babamın küçük teknesi ile de Salacak sahilinde balıklarla denizle rüzgarla arkadaşlık yapardık. Bahçemizdeki ağaçlar hayvanlar deniz ve rüzgar bizim ilk öğretmenlerimizdi diye düşünüyorum...Yaşamı ölümü , sevinci acıyı , bolluğu açlığı öğrendik onlardan. Kardeşimle ortak temellerimizden ve paylaşımlarımızdan biri bu...Ve de çok değerli! Kardeşimin değerlerine ve yaşamdaki duruşuna saygı duyuyorum. Çok şanslıyım...Dost olabileceğim bir kardeşim var! Konuya dönüyorum tekrar! D...