Beyond The Horizon

 Çocuklarıma notlar bu yazdıklarım bir nevi. Bu afet günlerinde tartışılan bir konu var. Daha doğrusu kafalar karışık. Kızılay'ın holding olduğunu ve paralı çadır sattığını öğrendik. Bunu ticari bir yaklaşım hatta başarı gibi görenlerin olduğunu şaşkınlık içinde dinliyoruz. Afet anında ticari karını katlayarak ihtiyaç duyulan bir malı satışa sunmak , ticari başarı değil ahlaksızlıktır. Vicdanen ahlaksızlık kanunen hukuksuz dinen de haramdır.  Bu ifadeyi bir millet vekili söylemişti geçenlerde ve çok da doğru sözleri. Etik sistemin çerçevesini tanımlamalı bu ülke. Şirketlerin çalışanlarına, müşterilerine, tedarikçilerine, ortaklarına ve TOPLUMA yönelik sorumluluklarının tanımı yapılmalı. Çocuk işçi çalıştırmak, hayvan susitimali, krizi fırsat görüp fahiş kar yapmak, aynı işi yapan kadın erkek arasında farklı ücret politikası, insanların sağlığına (fiziksel ruhsal ) zarar veren mal ticareti...Bu liste uzar gider. Google  a rules of ethic bussiness yazınca aşağıdkai link gel...

 Durum ortada! Fazla söze gerek yok. Kırgınız ve öfkeliyiz. Bize bizden başka dost yok! Nerede ise Cumhuriyetimizin birinci yüzyılındaki  koşulların yaratmış olduğu duyguları birebir hissediyoruz. Ülke savaş yeri gibi... Ya depresyona girip aklımızı yitireceğiz ya da ayağa kalkıp mücadele edeceğiz. Bu sefer tek fark düşmanın dışarıda değil içeride olması. Akılla bilimle barışık, sanat ile spor ile harmanlanmış, aydın ve etik değerlerle donatılmış , laik bir cumhuriyet için yeniden ayağa kalmalı bu halk. Başka bir seçeneğimiz yok! Yine geldik ''Ya istiklal ya ölüm '' noktasına. Bazılarınızın ben ne yapabilirim ki dediğini duyuyorum. Yapacağınız kendi mahallenizde sitenizde ilçenizde sahaya çıkıp kendi donanımınızı halka açmak. Yabancı dil biliyor olabilirsiniz. Bir spor dalında deneyimli olabilirsiniz. Bir müzik enstrümanı çalıyor olabilirisniz. Bir zanaata eliniz yatkın olabilir. Belki muhasebe bilginiz vardır. Bahçecilikten sebze yetiştiriciliğinden anlıyor olabilirisn...

Çok acı bir sabaha uyandık 6 Şubat 2023 Pazartesi günü.  Ülkenin ve son 100 yılın en büyük felaketi idi kapımızı çalan. 10 ili yıkan büyük depremler yaşanmıştı. Vatandaş olarak elimizden geleni yapma derdine düştük  Yaşanan kader olmadığını biliyoruz ve hepimiz herşeyin farkındayız. Görüntülerde yıkılmış şehirler evler yuvalar var. Çoluk çocuk öksüz kalmış kimsesiz. Açlık sefalet soğuk karanlık...Issızlık! Ve tüm bu görüntüler hisler  bana Kurtuluş Savaşı'ndaki Anadolu'yu hatırlattı. Özellikle çocukların ıssızlığı yalnızlığı...Tek başına ağlayan ve anne babasını arayan çocuklar geldi gözümün önüne. Hepimizin dedelerinin ninelerinin anne ve babalarının yaşamı inanılmaz acılarla dolu. Büyük bir varoluş savaşı vermiş Anadolu. Çok büyük bedeller ödemiş. Savaşlar, göçler, öksüz kalmış çocuklar, şehit düşen atalar...Belki kaybolanlar... Ve sanki tüm bu kodlar aktive oldu bir anda. Hani deprem fay hatları aktive oluyor ya. Bu deprem tüm o kodları anıları bilinçaltımızda aktive e...