Beyond The Horizon

Bu kavramı epeydir düşünüyordum. Ne olaki diye! Sanırım şimdi anladım... Bir yerde okuyup not aldığım aşağıdaki cümle ile karşılaştım bugün. "Kusurlu olma cesaretinde olduğumuz gün, bir kadın olarak bu dünyada gerçek iyileşmeyi başlatmış olacağız." Kendini tüm kusurlarıyla  kabul edip sevdiği ve de bu kusurlarını saklamaktan vazgeçtiği gün , kusurlu mükemmelliğine  ulaşıyor olsa gerek  insan... Sevgiyle

Evettt kendime Hamur İşleri Şefi Dominique Ansel'den "Tatlı Kursu" nu yeni yıl  hediyesi olarak seçtim. Tatlı ile hiç aram yoktur ancak teklif inanılmaz hoşuma gitti! Hele bir de Şef Ansel'in hediye sahibine seslenişi... "Neyi sevdiğini ve ne yediğini bilmek isterim. Ne yiyerek büyüdün? Annen ne pişirdi? Seninle birlikte kim yerdi? Yiyecek insanlarla temas kurmak ile ilgili bir meseledir. Yemeğin son derece duyusal bir şey olduğunu anlamak zorundasın. Özel bir şey yaptığında hafızanda yaşayan bir andır. O an sonsuza kadar seninle kalır." Beli ki mesleğini aşkla yaşıyor Şef Ansel. Bir olmuş mesleği ile sanki.Özünü akıtmış işine,yaratılarına! Kişinin kendini gerçekleştirmesi böyle bir şey olsa gerek... Cronut hamur işi Şef Ansel'in yaratıcı dehasının amblemi haline gelmiş. Bu da Şef'in 2011 yılında New York şehrinde açtığı "Dominiquie Ansel Bakery" isimli dükkanı... Gelelim hediyemin detaylarına... Hediye sahibi...

This is a very fundemental question one can ask herself/himself infact? If our answer is "yes" than we should be sure that we  have fullfilled the mission! Not only for loving others. A deeper question would also be... Did I love myself well enough ? If both answer is "yes" than it is time to enjoy each and every moment we have on this beatiful earth with the ones we become one within love! Thank you Oriah Mountain Dreamer! These are very aweakining questions...

Sevgili Victor Ananias 'ın 17 Aralık 2006 tarihli yazısını sizlerle paylaşmak istiyorum bugün. Metro'da giderken Buğday Derneği bülteninin ilk sayfalarında okudum bugün yazısını. Günüm aydınlandı diyebilirim! Çok kısacık kesişti yollarımız Viktor ile bu uzun yolculukta. Kısa ve fakat bir o kadar dönüştürücü bir karşılaşma oldu benim  için. Bir insanın kitap okumadan doğayı gözlemleyerek ve sadece kendisi olarak nasıl bir içsel bilgeliğe ulaştığını gördüm onda. Sevgi merhamet anlayış uyum zerafet dostluk vericilik açıklık daha bir çok insana ait güzellikleri vardı onun. Aramızdan ayrılışından yaklaşık bir hafta önce buluşmuş Cihangir'de sevdiği Cafe 'de yeşil çay içmiştik. Sevgili Güneşin ile de o zaman tanışmıştım. Beni Beşiktaş'a bırakmışlardı. Soğuk bir gün idi. Viktor direksiyondan arkaya dönüp "Oğlanlara sevgilerimi ilet" demişti. Ondan duyduğum son söz ve onu son görüşümmüş meğer o an. İşte hayat böyle bir şey. En son görüşme...

I know now why I like her! "I must be a mermaid,Rango. I have no fears of depths and a great fear of shallow living." Ondan neden hoşlandığımı şimdi anladım. 'Bir denizkızı olmalıyım ben,Rango. Derinlikten hiç korkmam,oysa sığ bir yaşam ölesiye korkutur beni."

Geçenlerde bir danışanım ile yaptığımız bireysel çalışmadan esinlenerek kaleme alıyorum bu yazıyı. Çok etkilendim gerçekten. Eğitimli kariyer sahibi evlenip ayrılmış anne olmuş bir kadın o. Değerlilik ve yeterlilik konusunda da son derece öz güvenli bir kadın o. Her anlamda hoş ve çekici bir kadın o. Çok okuyan gezen ve içsel yolculuğunda olan bir kadın o. Yaşama tutku ile aşık ve eğlenceli bir kadın o. Ancak yalnız! Bir çok bireysel gelişim atölyesine katılmış, enerji çalışmaları yapmış. Anlayacağınız yapmadığı kalmamış ama yalnızlığına çare bulamamış! Ve bu da kendisini hep eksik problemli yetersiz ve değersiz hissetmesine neden olmuş doğal olarak. Bir çok parçası ile barışmış ve birleşmiş bu yolculukta. Ancak bir tanesi vardı ki onu hep görmezden gelmişti. Yalnızlığı seçen parçasını... Onu hep değiştirmeye çalışmış, olduğu gibi kabul etmemişti. Hatta hiç görmemişti red etmişti bile. Byron Katie 'nin  Olanı Sevmek kitabı aklıma geldi bir an. ...

“When you call yourself an Indian or a Muslim or a Christian or a European, or anything else, you are being violent. Do you see why it is violent? Because you are separating yourself from the rest of mankind. When you separate yourself by belief, by nationality, by tradition, it   breeds violence. So a man who is seeking to understand violence does not belong to any country, to any religion, to any political party or partial system; he is concerned with the total understanding of mankind.” ― Jiddu Krishnamurti

I wanted to write this article for a very long time but it had completed itself this morning! I met Nirmalara Srivastava (Shri Mataji) in İstanbul in spring of 1993. Very long time indeed. Since than I practise her technique in my daily life and share the knowledge with the ones whom desire it so. She explained metitation state as "houghtless awareness" state. When Kundalini rises above from third eye (Agnya Chakra) than you go beyond past and future. Beyond your mind! Thoughts come from mind. Mind needs time and as we all know time is an illusion (past is gone and future did not come yet) so mind is an illusion. As Echart Tolle described in his book "Power of Now" when we go beyond our mind we can be in the present moment. When I was reading this book I wondered whether Echart Tolle ever met Shri Mataji. As my guru says truth is in the now. Joy is in the now. When Kundalini awakens we  are connected with the source with  few line of Ku...

Facebook'ta Hayat Ağacı sayfama kapak fotoğrafı ararken bir arkadaşım deniz üstünde bir güneş resmi eklemişti kapak fotoğrafı olarak sayfama. Yeni bir oluşum için batan güneş fotoğrafı eklemiş  olduğunu düşünerek az biraz bozuldum. Sonuçta herşeyin enerji olduğu idrakındaydı arkadaşım ve batan güneş olmamıştı işte... Sonra aradım arkadaşımı ve batan güneşin yanlış bir seçim olduğunu söyledim. Arkadaşım çok şaşırdı tepkime. Fotoğraf doğan güneşe aitti ona göre. Ben o an acaba olumsuza mı odaklıyım yoksa diye düşündüm. Ve arkadaşım nette doğan güneş fotoğrafı taradığını ve eklediği fotoğrafı bulduğunu söyledi. Yani gerçekten doğan güneş fotoğrafıydı eklenen. Arkadaşımın zannı değildi. Hımmm dedim buna bakmalıyım. Sonrasında çözdüm hikayeyi. Ben doğma büyüme Salacak'lıyım ve çocukluğum hatta hemen hemen çoğu yaşamım Anadolu yakasında deniz kenarında geçti. Dolayısıyla benim deniz üstünde gördüğüm güneşler hep batıyordu. Sonra yazlıkları ve yurtdışı yaşa...

Zengin biri dendiğinde hemen hemen çoğumuzun aklına paralı biri gelir. Yani zenginlik = para şeklinde bir denklem vardır zihnimizde. Oysa Çözüm Olmak kitabında Darel Rutherford zenginliğin sadece para ile sınırlandırılamıyacağını aktarıyor. Zenginliği neye sahip olduğumuzla ilgili değil, kim olduğumuzla ilgili bir durum olarak tanımlıyor yazar. Yoksulluğu ise bolluğu uzak tutan durum olarak tanımlıyor ve yokseulluk duygusu da sahip olduğun para ile ilgi değil kim olduğun ile ilgili diyor. Hayatta istediğimiz bir şeye sahip değilsek fakir olduğumuzu aktarıyor. Sağlık, kendini sevmek, ruhsal gelişim,kendi ile barışık olmak, kendine güvenmek, sevgi dolu ilişkiler, kazançlı bir iş, yaptığın işi sevmek, maddi bağımsızlık, hayatın keyfini çıkartacak vakite sahip olmak, ruhsal doyum , kendini beğenme, kendine verilen değer  başlıca ZENGİNLİK kriterleri... Bunlardan biri ya da bir kaçının eksikliğini yaşayan  kişide yoksulluk duygusu baş gösteriyor. Çok paramız olsa ...