Bilmek,Olmak ve Vermek...
Sevgili Victor Ananias 'ın 17 Aralık 2006 tarihli yazısını sizlerle paylaşmak istiyorum bugün. Metro'da giderken Buğday Derneği bülteninin ilk sayfalarında okudum bugün yazısını. Günüm aydınlandı diyebilirim! Çok kısacık kesişti yollarımız Viktor ile bu uzun yolculukta. Kısa ve fakat bir o kadar dönüştürücü bir karşılaşma oldu benim için. Bir insanın kitap okumadan doğayı gözlemleyerek ve sadece kendisi olarak nasıl bir içsel bilgeliğe ulaştığını gördüm onda. Sevgi merhamet anlayış uyum zerafet dostluk vericilik açıklık daha bir çok insana ait güzellikleri vardı onun. Aramızdan ayrılışından yaklaşık bir hafta önce buluşmuş Cihangir'de sevdiği Cafe 'de yeşil çay içmiştik. Sevgili Güneşin ile de o zaman tanışmıştım. Beni Beşiktaş'a bırakmışlardı. Soğuk bir gün idi. Viktor direksiyondan arkaya dönüp "Oğlanlara sevgilerimi ilet" demişti. Ondan duyduğum son söz ve onu son görüşümmüş meğer o an. İşte hayat böyle bir şey. En son görüşme...