Beyond The Horizon

  Bir zamanlar bir öğrenci   varmış. Birgün Master’ın a bir soru sormuş. "Beni gerçekten’ayıran nedir?"  demiş. Master, "Sadece sen değilsin gerçekten ayrı olan , bir çokları var. Sana 12 su damlacığının kısa hikayelerini  anlatacağım. Bu hikayeleri tekrar tekrar okumalısın ve onları   tam olarak anladığına kanaat   getirsen de bu hikayeler üzerinde meditasyon yapmaya devam etmelisin . Taki onların   anlamlarını içinde hissedene  kadar. Onlar muhteşem bir esere dönüşene kadar,  onları yaşamında yansıtmaya devam etmelisin..." demiş. İlk Hikaye Bir zamanlar okyanusta bir su damlacığı varmış Bu su damlacığı okyanusun var olmadığında ısrar edermiş. Bu tıpki Tanrı nın içinde yaşayıp Tanrı’nın olmadığını söyleyen insanların durumu ile aynı bir durummuş. 2. Hikaye Okyanusun ortasında su damlacığı ‘Ben özgür olmak istiyorum’ demiş. Okyanus şefkatli imiş ve su damlacığını su yüzeyine yükseltmiş ‘Ben özgür olmak istiyorum’ ...

Geçen hafta  çok hoş bir davetteydim... Yirmi yılı aşkın meslek yaşamımda zaman zaman birlikte yürüdüğümüz iyi kötü günleri paylaştığımız , yöneticilerim, çalışanlarım, mesai arkadaşlarım,iş partnerlerim , bulunduğum sektörden tanıdıklarım... Eski günleri konuştuk...Şimdinin güçlü hızlı akışından dem vurduk. Hepimiz keyif aldık birbirimizin varlığından. Çoğumuz birbirimize rakibiz üstelik ... Sanki kendi yaşam yolculuğumuzdu gözümüzün önünden geçen... Dostlar ve arkadaşlar. Bir arkadaşımız sarıyaz isimli  teknesinden bahsetti...Sarıyazın ne anlama geldiğini merak ettim sordum. Belki biliyorsunuzdur. Bodrum civarında  halk sonbahara "sarıyaz" dermiş... Çok hoşuma gitti ! Sarıyaz üzerine epey bir sohbet ettik  sonra... Düşündüm de şirketler, işler , kazanılan ihaleler, kaybedilen işler, ülkeler, şehirler, evler,  sevgililer, eşler değişebiliyor yaşamda...Çocuklar büyüyor yuvadan uçup gidiyor, evcil hayvanlar yaşlanıp ölüyor, aile b...

" Havadaki titreşimler insanın ruhuyla konuşan Tanrının nefesidir. "   Bethoven filminden... 40 seneyi geçkin bir süredir, tüm dünyada arayış içindeki insanlar bu titreşimleri hissedebilmekteler. Kimileri bu titreşimlerin lisanını gayet iyi ve net olarak konuşabilir haldeler. Bu kişler aramızda, herkes gibi hayatlar sürerken içlerinde huzurlu ve mutlular. Nefesi ve titreşimleri hissediyorlar ve aslında diğer insanların da nasıl hissedebileceğini biliyorlar. Ücret beklemeden bunu paylaştıkları bir yer var. Davetlisin ! Dersler 21 senedir bu Titreşimlerin lisanını konuşan bir usta tarafından verilecektir. 18/09/12 Salı - 20/09/12 Perşembe 19:30 ve 22/09/12 Ctesi 14:00 te.   Yer: Bahariye Cad. Arayıcıbaşı Sok no:15 Kadıköy. (Reks sineması karşı sokağı)  

Bütün gördüklerim içinde yalnız sensin hep görmek istediğim dokunduğum her şey içinde senin tenindir hep dokunmak istediğim: seviyorum senin portakal kahkahanı hoşlanıyorum uykudaki görüntünden. Ne yapmalıyım, sevgilim, sevdiceğim bilmiyorum nasıl sever başkaları eskiden nasıl severlerdi, yaşıyorum, bakarak, severek seni, aşk tabiatımdır benim.. Her ikindi daha da hoşuma gidiyorsun. Nerde o? Hep bunu soruyorum kaybolduğunda gözlerin Ne kadar geç kaldı! Düşünüp inciniyorum, yoksul, aptal, kasvetli duyuyorum kendimi geliyorsun sen, bir esintisin şeftali ağaçlarından uçan. Bu yüzden seviyorum seni, bu yüzden değil o kadar neden var ki, o kadar az, böyle olmalı aşk kuşatan, genel üzgün, müthiş, bayraklarda donanmış, yaslı, yıldızlar gibi çiçek açan, bir öpüş kadar ölçüsüz… PABLO NERUDA    

Adını funda oteli koy Aklından gelip geçen bir yazın Ve akşam güneşlerinde orda burda Bir deniz kıyısında, eski bir yıkıntıda İnce ince gezinen turuncu adamların. Adını funda oteli koy Sevdamızın da adını Ayakları dibinde gün batımının. Ve ağzında binlerce güneşin tadı Dilinin ucunda yalnızca kendi adın. Çünkü sevdikçe beni sen kendini tanıdın. EDİP CANSEVER

Sana duygularımla sarıldığımda Özlenen can yoldaşım olursun Sana bakışlarımla sarıldığımda Yaşlanır ve ölürsün. O yüzden sana Sonsuzluğa karıştığımız yerde sarılıyorum RUMİ, Bana Sen Olduğumu Söyle

    Düşünüyorum da, Sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek. Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi, Naif yönlerimizin keşfedilmesi, Cesaretsizliğimizin anlaşılması, Korkularımızın paylaşılması Sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti. Kabuklarımızın altında Kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız. Ve ne kadar güçlü korunuyoruz, kalkanlarımızın ardında. Hissedilmeden, el değmeden, sevgimizi göstermeden. İstiridyeler, deniz minareleri, midyeler. Kirpiler ve kaplumbağalar gibi. Sahi koruyor mu bizi bu çatlamamış sert kabuk? Kimse incitemiyor mu duygularımızı, inançlarımızı, benliğimizi? Yoksa zarar mı veriyor bu ürkeklik, bu kabuk bize.? Hissettiklerimizi gölgeliyor, yansıtmıyor mu gerçek kimliğimizi? Duygularımızı bastırıyor, el ele tutuşmamızı engelliyor mu? Eğer bir yıldız gibi ışıl ışılsam ve bir yıldız kadar parlak. Ne çıkar ateşböceği sansalar beni? Belki en hoyrat yürek bile ate...

Kırılmış,yarılmış dal Yıllardır sallana sallana Can çekişerek rüzgara şarkısını söyle; Yaprağı yok,kabuğu yok, Kısır ve solgun. Uzun yaşamaktan yorgun, Uzun ölmekten yorgun, Şarkısı katı ve inatçı, Korkuyu saklayan kibir dolu. Bir yaz daha, Bir başka uzun kış. HERMANN HESSE'İN SON ŞİİRİ

There should be a new rating system for the companies in globe... "Carbon Foot Print Rating" So the consumers should be able to choose high rated companies according to their needs...