Beyond The Horizon

Vanessa Atalanta imiş bu kelebeğin adı.  Hafta içi Perşembe günü yazdan kalma bir gün vardı. Doğancılar Parkı'na gittim test kitabımla. İkinci Üniversite eğitimi dahilinde , Çocuk gelişimi 3. sınıf öğrencisiyim ve önümüzdeki hafta sonu için vizelerime çalışıyordum. Kısa kollu tshirt ile hem güneşleniyor hem de test çözüyordum. Bir anda dikkatimi uçuşan iki kelebek çekti. Dedim yaz yazdan kalma bir gün idi. Bir an durdum izledim onları.  Ne kadar zarif, mutlu ve hafiftiler. Gözlerimi kapadım ve birinin gelip alnıma konduğunu hayal ettim. Sonra testime döndüm. Bir süre sonra kelebeklerden biri gelip sol elimin işaret parmağına kondu. Şaşırdım. Hemen uçar dedim içimden. Yanlışlıkla ağaç mı sandı beni acaba dedim? Yok. bekledim bekledim uçmadı. Dakikalar geçiyordu ve kelebek parmağımdaydı hala. Aklıma düşünceler üşüştü. Oğlum Konya'daki Kelebek Vadisi'ne gitmek istiyordu. Onu hatırladım bir an. Öncelikli planımıza almalıyım dedim içimden. Sonra kanatlarını yukarı kaldırdı dimdi...

Sekiz milyar insan ve diğer bir çok tür bu gezegende yaşıyoruz. Ve bildiğimiz bizim yaşayabileceğimiz tek gezegen var . Adı Dünya. İnsanlık hep merak etmiş evrenin başka yerlerinde zeki türler var mı diye? Gezegeni iyileştirip açlığı yok edip daha iyi bir dünya için harcanacak iken, başka gezegenlerde hayat ya da zeki varlıklar  arayışına milyarlarca dolar harcanmış harcanıyor. Bir de sekiz milyar insanın bilgisi ve onayı olmadan evrene, uzaylılara ulaşması dileği ile MESAJ gönderiliyor. Uzaylıları zeki / akıllı varlıklar diye tanımlıyoruz genelde ve fakat son derece saldırgan yıkıcı bir tür ile karşılaşmayacağımızı kim garanti edebilir? Sadece kendimize aynada bakmak yeter bunun için. Nitekim Stephen Hawking insanlığı üç başlıkta uyarmıştı ölmeden önce. Biri yapay zeka, diğeri uzaylılarla kurulacak temas ve en sonunda da virüsler idi. Virüsler ile ne anlatmak istediğini ağır beller ödeyerek öğreniyoruz insanlık olarak. Diğer iki uyarısını da dikkate almamız için önemli bir veri bu...

Geçen hafta iki kez karşıma çıktı  bu cümle. Ve gerçeklik payını düşündüm.  Aslında biz insanları kısır bir döngünün içine kapatan, gelecekten umut etmemize engel olan, yeniliğe dönüşüme  kapalı bir ifade değil mi sizce de? Nasıl ki insan kendi bireysel hayatında başına gelen olaydan dersini alıp, yeni bakış açısı geliştirip, yeni seçimler yapmadıkça aynı bireysel hikayesinin içinde dönüp duruyor, bu toplumlar hatta tüm insanlık için de aynı değil mi? Toplum olarak da insanlık olarak da ortak tarihimizden hikayemizden dersimizi alıp, farklı seçimler yapabilsek belki de tarih tekerrürden ibaret cümlesinin kendisi tarihin sararan sayfalarında yerini alacak. Bizi ayaklarımızdan eskiye eski dünyanın bakış açılarına prangalıyor bu cümle. Evet, ancak  biz tarihten ders almaz isek tekerrürden ibaret olur. Yeni bakış açısı yeni düşünce biçimi yeni seçimler için gözlerimizi daha yukarıya daha uzaklara çevirmeliyiz toplum olarak. İnsana, birbirimize  inanmalı ve güvenmeli...

Yarın benim doğum günüm. Ve sizlerle  hayatımın en sihirli anlarını bu  doğum günümde paylaşmak  istiyordum . Üç gün telefon internet  olmayan bir  yerde olacağımdan bugüne aldım paylaşımımı. Ne olur ne olmaz hayat kısa. Ben de saklı kalmasın istedim bu hikaye. Yaşamın hepimiz için zorluklarla dolu olduğu bir dönemde hepimize iyi gelmesini iyi hissettirmesini diliyorum hikayemin. Ne olursa olsun sihre inanın!  Sevgi ve şükranla,   2008 yılı Nisan ayında New York’a yerleşip yirmi yıldır Amerika’da yaşayan çocukluk arkadaşım Neşe’ yi ziyarete gitmiştim.  Bu ilk ziyaretimdi ona. Daha önce Amerika’ya gitmiştim fakat NY ‘ya ilk seyahatimdi. 2006 yılında iki çocuğumun babası on yıllık eşimden boşanmıştım. Farklı bir millettendi eşim ve bu boşanma nerede ise on üç yıllık yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen arkadaş, dost ve  sosyal çevremden de  boşanmama neden olmuştu ki ( bu  başlı başına ayrı  ayrı bir hikaye)   bu fazla...

Bugün Sözcü gazetesindeki haber ile sarsıldım. Yaklaşık üç yıl önce Çatal çifti 45 günlük bir bebeği evlat edinmiş ve adını da Mustafa kemal koymuş. Ve üç yıl sonra biyolojik baba ortaya çıkıp çocuğu Çatal çiftinden almış. Bebeğin annesinin bebeğini kuruma bıraktığı ve babasının da bugüne kadar arayıp sormadığını da yazıyor haber. Biyolojik baba bebeğin varlığından haberi olmadığını ifade etmiş. Üç yıldır birlikte yaşadığı ailesinden, arkadaşlarından, odasından koparılıp hiç tanımadığı bir adam ile bilinmedik bir yere gönderilmiş Mustafa Kemal. Ayça Çatal ''Oğlumu kalbimde büyüttüm. Onunla aramda kan değil kalp bağı var. Dosya yeniden incelensin. Oğlum bizimle büyüsün. Onu çok seviyoruz.'' demiş. Zaten Mustafa Kemal 'de odasından evinden ayrılmak istememiş.  Nasıl bir şok yaşatılmış minik yüreğine Mustafa Kemal'in?  Kalbim sızladı. En sonda söyleyeceğimi en başta söyleyeyim. Verilen karara İTİRAZIM VAR!  Kanunlar,  yazılı kurallar genel bir rehberdir sadece. Yas...

 ''Bir insanın hayatında öğrenebileceği en büyük ders, bu dünyanın acıyla dolu olduğu değil; elbette, bu acıyı kendinde olumlu bir şeye dönüştürmenin insanın kendi elinde olduğu, onu neşeye dönüştürme yeteneğinde olduğudur.'' Rabindranath Tagore Görsel British Council xxxx

 Bir kaç ay önce idi henüz bahar gelmemişti. Mahalle muhtarımız Aliye Hanım beni Elvan ile tanıştırdı. NGBB 'de ve mahalle parkımızda çocuklarla yaptığım gönüllü etkinlikleri öğrenince benimle tanışmak istemiş Elvan. kendisi mahallemizde yaşayan  tam gönüllü muhteşem projeleri hayata geçiren bir mühendis.  Mahallemiz için çok büyük bir şans gerçekten.  Parkımızda ilk buluşmamızda Elvan çocuklara ağaçları tanıtan bir ağaç turundan bahsetti. Ben de ağaçları belirleyip krokiyi oluşturdum. Ağaçların kendilerini tanıtan hikayelerini ben dili ile yazıp  bir kaç etkinlik önerdim.   Sonra Elvan da beni Meryem ile tanıştırdı. Enerjisine hayran olduğum genç bir arkadaş Meryem. Ekolojik peyzaj yüksek lisansı yapıyor. Elinden  her iş geliyor desem yalan olmaz. Elvan ile kurduğumuz hayali elle tutulur hale dönüştürdü Meryem. Düşünüyorum da aslında her aşamasında ve her konu başlığı altında bu üç kadının emeği var  kitapçıkta. Hatta çocukluğumuzdan ya da a...

 1967 İstanbul doğumluyum. Üsküdar Salacak 'da bostanı olan bir aile evinde büyüdüm. Hemen hemen her evin bahçesi vardı çocukluğumda. Ya da çevremizde doğa ile bezenmiş boş araziler vardı. Sokakta, bahçede, bostanda tüm gün mesaimiz vardı biz çocukların anlayacağınız. Sabah çıkar akşam girerdik eve. Yemek için meyve ağaçlarımız vardı, susarsak musluklar vardı bahçelerde. Büyük tuvalet harici her ihtiyacımı görebileceğimiz kocaman bahçelerimiz vardı. Çok şanslı idim idik... Evimizin yakınında boş toprak bir arazi daha vardı. Bu geniş alan futbol oynamak ya da yakalamaç oynamak için ideal bir alandı biz mahalle çocukları için. Yedi sekiz bilemediniz dokuz yaşlarındaydım sanırım. Sekiz on çocuktuk her halde. Bir gün toprak araziye gittiğimizde arkadaşlarla toprak zeminin kepçelerle delik değişik edilip toprağın bir kenara yığıldığını gördük. Oyun oynamamız engellenmek istenmiş, oyun alanımıza müdahale edilmişti. Ağlamadık, korkmadık, kaçmadık...Kim önerdi hatırlamıyorum derhal bir oyu...

Gerçek olmak, kendine sadık olmaktır.  Sana inanılan ve saygı duyulan yerde ol! Gerçek olmak şimdi ve burada olmak, yaşama açılmaktır.... Görsel / pinterest xxx

‘’Annemi hiç unutmayacağım çünkü benim içimde iyilik tohumunu ekmiş, kalbimi doğanın etkilerine açmıştır. Benim kavrayışımı uyandırıp geliştirmiştir.’’ IMMANUEL KANT Görsel /  Kidspot xxx

"If" (Türkçe çevirisi : Adam Olmak) 1895 yılında Nobel Ödüllü Britanyalı şair Rudyard Kipling tarafından yazılmış bir şiir.  Türkçe'ye eski Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı ve şair Bülent Ecevit tarafından   çevrilmiş. Oğullarıma verebileceğim hayata dair en değerli sözler bunlar...Haluk Kurdoğlu'nun seslendirmesi ayrı bir anlam katıyor sözlere... Sevgiyle, Adam Olmak Çevrende herkes şaşırsa bunu da senden bilse sen aklı başında kalabilirsen eğer herkes senden kuşku duyarken hem kuşkuya yer bırakır hem kendine güvenebilirsen eğer bekleyebilirsen usanmadan yalanla karşılık vermezsen yalana kendini evliya sanmadan kin tutmayabilirsen kin tutana düşlere kapılmadan düş kurabilir yolunu saptırmadan düşünebilirsen eğer ne kazandım diye sevinir, ne yıkıldım diye yerinir ikisine de vermeyebilirsen değer söylediğin gerçeği eğip büken düzenbaz kandırabilir diye safları dert edinmezsen ömür verdiğin işler bozulsa da yılmaz koyulabilirsen işe yeniden döküp ortaya varını yoğunu bir y...

Dün akşam Alternatif Eğitim Platformu'nun (@alternatifegitimplatformu) organize ettiği zoom söyleşisinde Doğadaki Son Çocuk kitabının yazarı Richard Louv ile bir söyleşiye katıldım. İki yüze yakın katılımcı vardı ülkenin her yerinden. Ebeveynler, öğretmenler, eğitmenler , okul sahipleri ve konuya ilgi duyanlar. Çocuklara doğaya insana duyarlı insanları gördükçe umudum artıyor benim de. Yürekten teşekkür ediyorum Alternatif Eğitim Platformu'na ortak bir hayalimizi gerçekleştirdiği için... Kitap ile yaklaşık on yıl önce karşılaşmış ve  okuduktan sonra da düşünce ve duygularımı blogumda yazmıştım. İçimdeki o vahşi çağrıyı duymuştum!  Çok etkileyici dönüştürücü bir söyleşi idi gerçekten. İçimdeki parçaların birleştiğini hissettim. Sezgilerimin, duygularımın, düşüncelerimin hizalandığını. İki kitabı daha var Richard Louv'un. Vitamin N (500 öneri içeriyor çocukları doğaya çıkartmakla ilgili )  ve Our Wild Calling (hayvan insan karşılaşmalarına dair  hikayeler içeriyor) . ...

Konu andımız evet. Yılmaz Özdil'in Hanri isimli yazısını okudum geçenlerde. Hanri Benazus 1930 İzmir doğumlu bir iş insanımız kendisi. Ülkemize büyük sanayicilerinden. Ve en önemli diğer özelliği ise hayatı boyunca Atatürk fotoğraflarından oluşan bir koleksiyona sahip olması. İki yüz bin  civarında fotoğrafı Mansur Yavaş'ın ve Tuncer Soyer'in  hayata geçireceği Atatürk müzelerine  bağışlayacak.  Bugün 91 yaşında olan Hanri Benazus'a soruyor Yılmaz Özdil soruyor ''Sırada başka ne var? diye. ''Atatürkk'e borcum var'' diyor, ''O'nun sayesinde Türk oldum, O'nun sayesinde onurlu yurttaş oldum, ömür biter, borcum ödenmez.'' diyor Hanri Benazus. Yahudi kökenlere sahip bir insanın, kendisini Türk olarak hissetmesi düşündürdü beni ve bir farkındalık yaşadım. Kurduğu cümlenin ikinci bölümü onurlu yurttaşlık kavramını içeriyordu. Türk eşittir onurlu yurttaş gibi okudum içselleştirdim mesajını. Jung'a göre insnaın en yüksek am...