Beyond The Horizon

İlk parçayı  Ajda Pekkan'ın seslendirdiğini hatırlıyorum çocukluğumdaki Türk filmlerinden... Size de tanıdık gelecek. Benim yaşlarımda olanlarınıza elbette.   Büyük bir sanatçı o. İç savaş sırasında taraf seçmemiş ve de hiç konser vermemiş. Sevenleri onu bir Avrupa ülkesine götürmek istediğinde, ''İnsan çocuğundan ayrılır mı ?''  demiş ve de ülkesini terk etmemiş. Lübnan 'da onca farklı etnik grup, din ve mezhep olmasına rağmen insanların üzerinde anlaştıkları tek ''değer'' olarak kabul edilen bir sanatçı o. Nasıl bir sevgi, adanmışlık ve aidiyet duygusu ? Gidebilecekken gitmemek. Kalmak! Sanat ve sanatçının birlik beraberlik ve barış için ihtiyaç duyulan ortak değerlere, ortak zemine en büyük örneklerden biri o. Beyrut'ta tek yatak odalı başka kiracılarla paylaşılan tek mutfağı olan bir evde dünyaya gelmiş üç kardeşi gibi. Adı Noudad Waide Haddad. Babası Mardin'den göç etmiş bir Süryani . Matbaa işçisi babası ve onca yoksulluğa rağmen ço...

Hülya ile yaklaşık on yıl önce tanıştım. 2010 yılında Acıbadem' e taşınmış ve büyük oğlumu devlet okulunda dördüncü sınıfa yazdırmıştım. Hülya'nın oğlu ile sınıf arkadaşı idi oğlum. Pek yakındılar o dönemde. Birbirlerinin evlerine gelir giderlerdi. Dolayısıyla Hülya ile de arkadaş olmuştuk. Sonra ben şehir dışına taşındım. O İstanbul'un başka bir yerine taşındı. Çocuklar başka liselerde okudu. Hep iletişimimizi koruduk. İstanbul'a geldiğimde yeni evinde ziyaret etmiştik çocuklarla onları. Bir ara Malatya'ya taşındı ailesinin yanına. Şimdi oğlu yurt dışında üniversite okuyor. Benim ki de hazırlığı geçti seneye birinci sınıf öğrencisi olacak. Üniversiteli delikanlılar artık.  Velhasıl hayat oluyor yıllar geçiyor çocuklar büyüyor dostluklar pekişiyor. Dün sabah Salacak sahilde buluştuk yine Hülya ile. Harika bir sabahtı.Işıl ışıl neşeli... Bekar bir anne o da ve eski eşi yurt dışında çalışıyor. Maddi desteği var oğluna eski eşinin. Görüşüyorlar da... Hem anne hem baba ...

Arda Turan'ın  Galatasaray'a  transferi haberini okuduğumda çok şaşırdım,  inanamadım bu habere ve de  müthiş tepki duydum. Neden mi? Bir kaç sene öncesinde basına yansıyan bir taciz skandalı ve sonrasında yaşanan olaylar aklıma gelmişti. Nerede ise her gün bir kadının öldürüldüğü , tacizin tecavüzün günlük ''sıradan'' bir olaya dönüştüğü , İstanbul Sözleşmesi' nin tartışıldığı ve de sağlık çalışanlarına şiddet yarasının her gün kanadığı bir  ortamda böylesi bir transfer, bu ülkede yaşayan bir  kadın ve yurttaş olarak beni isyan ettirdi.   Olayı tekrar araştırdım. Futbolcu İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi' nde görülen duruşmada taciz iddialarıyla ilgili delil yetersizliğinden beraat etmiş, ruhsatsız silah taşıma, korku kaygı ve panik yaratacak şekilde silahla ateş etme, kasten yaralama suçlarından toplam 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası almış. Mahkeme, hapis cezalarıyla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiş! Kafa atarak biri...

 İnsan kaderini sevdiği zaman büyüyor... A person grows up when she/he loves her/his destiny... xxx

Sosyal medyada karşıma çıkan bir kaç haberde toplumun olayın  gerçeğini resmin tamamını anlamadan çok büyük tepki verdiğini görüyorum bir süredir. Hatta bir haberi okumadan sadece fotoğrafa bakarak yorumlar yapılmıştı. Oysa haberi okuyunca işin bambaşka bir şey olduğu ortaya çıkmıştı. Bu elbette uzun zamandır olan bir durum ve fakat üst üste benzeri olaylar  olunca iyice dikkatimi çekmişti durum.   Krishnamurti' nin Doğa ve Çevre üzerine söyleşi ve notlarının derlendiği bir kitap okuyorum şu sıralar. Aşağıdaki bölüm karşıma çıktı ve sizlerle de paylaşmak istedim. ''Tutum sözcüğü ile ne demek isteriz acaba? Neden bir tutum içinde olmayı  isteriz? Tutum ne demektir? Bir görüş sahibi olmak, bir sonuca ulaşmak. Ne olursa olsun her konuda  bir tutumum olabilir; bu, çalıştıktan, araştırdıktan, irdeledikten, tasarladıktan ve sorunu iyice inceledikten sonra bir sonuca vardığım anlamına gelir. Bu noktaya , bu tutum' a ulaştım; tutum belirlemek direnmek demektir. Bu da ke...

Bu fotoğrafa uzun uzun baktım bu sabah...Cumhuriyet gazetesinin kapağında karşıma çıktı bu minik kız. Necati Yavaş imzası var  fotoğrafın üstünde. Fotoğraftaki tezat dikkatimi çekti. Önde minik bir kız çocuğu..Masum naif ayağı ile toprakla oyun oynar gibi. Çevresindeki  ortamdan kendini soyutlamaya çalışır gibi sanki.  Hüzün ve yalnızlık hissettim bu fotoğrafta. Ne yapacağını bilememek. Belki çaresizlik . Hatta mahcubiyet ve utanç. Sessiz bir çığlık! Arkada ise korkunç bir manzara. Yüzlerce insan hep birlikte ellerinde bıçaklarla hayvanları boğazlarından kesiyorlar, parçalıyorlar... Hüznünü ve yalnızlığını anladım minik kızın. Sessiz çığlığını duydum.  Çok üzüldüm onun adına. Ve bu durumun bir çocuk hakları ihlali olduğunu kavradım. Çocukların kayıtsız şartsız böylesi ortamlarda bulunmaması gerekir.  Ciddi bir travma yaratabilir böylesi bir ortamda bulunmak. Hatta doğa ile bağını zedeleyebilir insan yavrusunun. Ki bu durum çocuğun sağlıklı gelişimini sekteye uğr...