Varoluşumuzun Özgürleştiren Kabulü
Geçenlerde bir danışanım ile yaptığımız bireysel çalışmadan esinlenerek kaleme alıyorum bu yazıyı. Çok etkilendim gerçekten. Eğitimli kariyer sahibi evlenip ayrılmış anne olmuş bir kadın o. Değerlilik ve yeterlilik konusunda da son derece öz güvenli bir kadın o. Her anlamda hoş ve çekici bir kadın o. Çok okuyan gezen ve içsel yolculuğunda olan bir kadın o. Yaşama tutku ile aşık ve eğlenceli bir kadın o. Ancak yalnız! Bir çok bireysel gelişim atölyesine katılmış, enerji çalışmaları yapmış. Anlayacağınız yapmadığı kalmamış ama yalnızlığına çare bulamamış! Ve bu da kendisini hep eksik problemli yetersiz ve değersiz hissetmesine neden olmuş doğal olarak. Bir çok parçası ile barışmış ve birleşmiş bu yolculukta. Ancak bir tanesi vardı ki onu hep görmezden gelmişti. Yalnızlığı seçen parçasını... Onu hep değiştirmeye çalışmış, olduğu gibi kabul etmemişti. Hatta hiç görmemişti red etmişti bile. Byron Katie 'nin Olanı Sevmek kitabı aklıma geldi bir an. ...